In Memoriam (nl)

Okko Bosgra

Prof.ir. Okko H. Bosgra

Het droevige bericht heeft ons bereikt dat op donderdag 21 februari 2013 Professor Okko Bosgra is overleden in zijn woonplaats Waddinxveen. Okko Bosgra was hoogleraar systeem- en regeltechniek binnen de afdeling DCSC van de faculteit 3mE.  Nadat afgelopen zomer bij hem een ongeneeslijke ziekte was geconstateerd ging zijn gezondheidstoestand de afgelopen maanden zienderogen achteruit.

Okko Bosgra begon zijn loopbaan in 1968 als wetenschappelijk medewerker in de faculteit Werktuigbouwkunde van de TU Delft, een universiteit waar hij meer dan 44 jaar actief was als een van de toonaangevende hoogleraren.

Na zijn hoogleraarsbenoeming in 1985 werkte hij met grote inzet aan de opbouw van een academische school in Delft op het gebied van de systeem- en regeltechniek. Zijn streven naar het hoogste niveau van kwaliteit in zowel onderzoek als onderwijs, leidde tot de opbouw van een vakgroep met een sterke internationale statuur. De aandacht voor fundamenteel wiskundige aspecten van het gebied, in samenhang met uitstekende relaties met vele industriele partners zorgden voor een onderzoeksportfolio met een zeer breed spectrum van fundamenteel onderzoek tot hoogwaardige toepassingen in de mechanische servosystemen, mechatronica en de industriele procestechnologie.

De omgeving die hij creëerde bleek zeer uitdagend voor grote aantallen studenten en promovendi. Zijn buitengewoon inspirerende rol als docent en onderzoeksbegeleider bracht menige student en promovendus tot grote prestaties. Studenten werden door Okko Bosgra serieus genomen, geinspireerd en uitgedaagd. Een aanzienlijk aantal afstudeerders kon een afstudeerproject worden aangeboden in samenwerkingsprojecten met industriële partners, waaronder Philips, Shell, Unilever, ASML, OCE, Stork, Hoogovens, Dow Chemical, Heineken, Bayer. Als wetenschappelijk adviseur van Philips Natuurkundig Laboratorium (1993-2000) was hij daarbij in staat om uitdagende onderzoekplaatsen te realiseren, en tevens daarbij bij te dragen aan verdere ontwikkeling van het systeem- en regeltechniekgebied binnen het industriele onderzoek.

Van de circa 60 promovendi die onder zijn begeleiding zijn gepromoveerd en de circa 450 afstudeerders die hun ir/MSc diploma van hem mochten ontvangen zijn velen doorgestroomd naar leidinggevende posities in de industrie, en een zestal tot hoogleraaar. Zijn rol als leermeester werd in 1997 door de TUD erkend middels de toekenning van de universitaire Leermeesterprijs.

Op nationaal gebied was hij een van de grondleggers van de samenwerking tussen alle universitaire groepen in eerst een AIO-netwerk met landelijk PhD onderwijs (1987), later uitmondend in een formele KNAW-erkende onderzoekschool DISC (Dutch Institute of Systems and Control) (vanaf 1995). Okko Bosgra wist hierbij een cruciale brugfunctie te spelen bij het samenbrengen van de wiskundig georienteerde systeemtheoriegroepen en de meer toepassingsgerichte ingenieursgroepen. Zijn inzet voor deze nationale bundeling, eerst als bestuurslid en later ook als wetenschappelijk directeur (2000-2005), hebben sterk bijgedragen aan de sterkte, de samenhang, en de internationale statuur van de nederlandse onderzoeksgemeenschap.

Binnen de TUD was Okko Bosgra in de jaren 2001-2005 wetenschappelijk directeur van het Delftse speerpunt “Delft Centre for Mechatronics and Microsystems” (DCMM), van waaruit belangrijke impulsen gegeven werden aan de modernisering van het onderzoekprofiel van de werktuigbouwkunde in Delft. In die periode was hij ook sturende kracht achter de totstandkoming van de gebundelde afdeling DCSC. Na de realisatie hiervan aanvaardde hij tevens een deeltijdpositie aan de TU Eindhoven, waar hij onderwijs gaf en met jonge PhD studenten onderzoek deed. Vanaf 2005 vervulde hij de rol van voorzitter van de facultaire loopbaancommissie en was hij onderzoekadviseur van de decaan van 3mE.

Bij gelegenheid van zijn afscheidsrede in september 2009, ontving hij van de burgemeester van Delft de koninklijke onderscheiding als Officier in Orde van Oranje Nassau.

Okko Bosgra’s professionele houding werd gekenmerkt door inspirerend en motiverend leiderschap, waarbij zijn medewerkers en studenten de ruimte kregen en de uitdaging werd geboden om zich te ontwikkelen. Een zeer coöperatief en constructief ingesteld persoon die met grote inzet en tomeloze energie werkte aan de verdere ontwikkeling van zijn vakgebied, en daarbij een sterk ontwikkeld strategisch inzicht had in gewenste ontwikkelingen op universitair, nationaal en internationaal gebied. Daarbij nam hij ook de verantwoordelijkheid op zich om hieraan vorm te geven. Met een natuurlijke bescheidenheid zette hij zich onzelfzuchtig en constructief in voor de belangen van de mensen in zijn omgeving, en voor de universitaire gemeenschap. De universiteit verliest met hem een inspirerend wetenschapper, strategisch denker, en motiverend mentor, en wij zijn uiterst dankbaar voor de rol die hij voor onze universiteit gedurende een groot aantal jaren heeft mogen vervullen.

Onze gedachten zijn bij zijn vrouw Anna, hun zonen Marko en Michiel, schoondochters Céline en Inge en hun kleinkinderen Lotte en Sam.

Voel u vrij om in het gastenboek uw bijdrage achter te laten. Deze staat onderaan de engelstalige pagina, klik hier.